'Wees voorzichtig'


Helpt het zeggen van 'Wees voorzichtig' tegen iemand om meer bewust te worden van gevaren?












'Really?' Ik zit al jaren in de industrie en heb de volgende gesprekken op verschillende manieren gehoord: 'We hebben ter plaatse ongelukken gehad en we willen ze verminderen.' ‘Weten we waarom?’ ‘Wel, onze onderzoeken hebben aangetoond dat mensen niet opletten’

‘Hé, dat is geweldig. We kunnen ze vertellen dat ze voorzichtiger moeten zijn - ik durf te wedden dat ze daar nooit aan hebben gedacht.’

‘Nou, natuurlijk niet; anders zouden ze geen ongelukken krijgen.’ ’Dat is dan afgesproken. Laten we van voorzichtig zijn een kernachtige slogan maken en wat posters ophangen.’



Zo eenvoudig als ABC?


Is veiligheid zo eenvoudig als ABC (altijd voorzichtig zijn)? Werkelijk? (~ Craig Marriot in het uitdagen van de Safety Quo) Hoeveel mensen horen ‘Take Care’ en ‘Be Careful’ regelmatig voordat ze aan een taak beginnen? Helpt dit echt om veiliger te werken?


Professor Patrick Hudson zei altijd op de Universiteit dat als je mensen vraagt ​​op te letten dat er eigenlijk meer misgaat! Bekende wetenschappers (zoals bijvoorbeeld Daniel Kahneman, Ap Dijksterhuis, Victor Lamme) hebben ons laten zien dat we minder dan 5% van wat we doen #bewust doen. En dat is waarschijnlijk al aan de hoge kant.



De bewuste geest werkt als een huis.


Het kan maar in één kamer tegelijk zijn. Als we bij alles wat we doen bewust zouden handelen, zouden we nauwelijks iets voor elkaar krijgen. Handelen vanuit het #onderbewustzijn zijn het soort acties dat in onze geest is ingebed. Gedaan zonder na te denken. Misschien bang, maar veruit het meeste wat we doen, doen we zonder te 'denken'. Dit betekent ook dat we gezien de risico's veel vaker wel dan niet nadenken.


Eng? Denk aan autorijden. Heb je nog nooit meegemaakt dat je ineens beseft dat je twintig km verder bent dan je dacht. Je hebt 20 km overwonnen met nogal wat gevaren ertussen zonder erover na te denken. Je behandelde ze #veilig maar onbewust.



Het onderbewustzijn programmeren


Daarom moeten we het onderbewustzijn programmeren om veilig te werken. #Veiligwerken moet ingebed zijn in het onderbewustzijn. Hoe werkt het?


Het wordt gedaan door informele veiligheidstriggers en -prikkels herhaaldelijk te voeden, en op authentieke wijze het voorbeeld te geven door repetitieve en onopvallende imitaties (Erik Deblonde, arbo 7/6 | 2016). Het wordt overgenomen en leidt, zoals we weten ‘gezond verstand’, ingebed in ons onbewuste systeem.


Interessant om op te merken is dat deze imitaties niet via de ‘carrot and stick’ -methode worden gevoerd. Deze imitaties worden direct geïnitieerd door specifieke zenuwcellen die bekend staan ​​als spiegelneuronen.



Wanneer?


Bij elke taak, bij elke klus. En het toepassen van deze imitaties is niet alleen de taak van de manager, het is ieders taak. Na-apen.

En sociale druk is krachtig (ik verwijs naar het 'sociale bewijs', een van de zes overtuigingsprincipes van Dr. Robert Cialdini en naar de drie knoppen van Victor Lamme). Als dit plaatsvindt in organisaties waar sprake is van een #cultuur van psychologische vrijheid om #veiliggedrag te uiten en waar vragen gesteld kunnen worden, dan worden gevaren beter aangepakt.


Bijvoorbeeld het consequent toepassen van de juiste #PBM voor de klus. Vragen en controleren op de fysische en chemische risico's vóór een onderbreking van de lijn. Vraag en controleer de vergrendeling van alle energiebronnen voordat u aan een machine of systeem gaat werken. Controleren of het gebied veilig is gebarricadeerd voor de hijsklus of een werk dat uitgevoerd moet worden op hoogte (bescherming tegen vallende en vallende voorwerpen), maar ook het uitschakelen van de mobiele telefoon voordat u gaat rijden, enzovoort.



Conclusie


‘Doe voorzichtig!’ helpt niet om #onveiliggedrag te voorkomen, tenzij de geadresseerde antwoordt en vraagt ​​of hij of zij iets over het hoofd ziet, omdat in dat geval het bewuste gedrag is geactiveerd. Maar hoe vaak gebeurt dat?


© 2020 Rob Kreté, Veiligheid van Binnenuit | Illustraties Tom van Dun, infocomics.nl